Ervaring 2

Mijn zoon, inmiddels 12 jaar, HAVO intelligentie maar sociaal emotionele regulatie op niveau van een 6 jarige, diagnose MCDD icm ODD (ontwikkeld door faalervaringen en zijn strijd met het ‘leven’), is een van de geschatte 2000 kids in Nederland, die THUISZITTER genoemd wordt. Wat een ellenlang pad hebben we al bewandeld, door schade en schande wijzer geworden. Hij heeft het tot aan groep 6, door enorme inzet van zijn reguliere school gered, daarna speciaal onderwijs in ons eigen dorp, vervolgens naar nog ‘specialer’ onderwijs met kliniek eraan vast. Het mocht niet baten.. niet door onwil van leerkrachten en IBer’s, maar in een klas vol prikkels, met al zijn angsten en inmiddels al zijn zelfvertrouwen kwijt, werd het van kwaad tot erger.

Hij had inmiddels geleerd dat als je je maar groot genoeg opblaast en grensoverschrijdend gedrag laat zien, dat je dan naar huis (lees: Veilige plek) gestuurd wordt, want daar hebben zelfs de ‘speciale’ scholen de middelen en mankracht niet voor.  Je moet er zelfs voor tekenen, dat je hem komt halen als het gedrag ‘grensoverschrijdend’ word.. hoe moedeloos word je daar van. DAAR zit net het PROBLEEM, want THUIS kan ik hem handelen, ik lees zijn non-verbale lichaamstaal feilloos uit, hoor wat hij echt zegt tussen de regels door, kan escalatie voor zijn en om mij heen, functioneert hij redelijk.. maar in een setting met meerdere kids, rumoer en verwachtingen gaat het mis. Een op een met zijn leerkracht lukte vaker wel dan niet, maar daar was geen mankracht voor, tot frustratie van zijn leerkracht, die hem goed zag, wilde helpen maar ook nog 14 andere kids met diagnoses had.

Uiteindelijk werd ik via via getipt :” kijk eens naar de site van ReachOut4You”.  En ik werd gelijk enthousiast, dus samen met de casemanager van CJG + op pad, naar het bos! Na een hartelijk welkom en duidelijke intake, is hij hier in mei 2018 gestart. Hier heeft hij uiteindelijk ook echt wel wat aan gehad, het opblazen had bij Jorrit en zijn team geen nut meer, dus hij moest wel leren om zich anders te uiten. Weglopen vanuit een bos bleek niet handig, dus ook dat leerde hij af. Echter na een paar maanden zagen Jorrit en zijn team dat Dylano weer wat vastliep en zich in de groep steeds meer afsloot.

Daarop hebben ze een individueel maatwerk traject voor hem opgezet, waarin hij 3 dagen per week, individueel gecoached wordt door Jessie, die een dijk ervaring uit het speciaal onderwijs meeneemt. Ze komt thuis, neemt hem mee op pad (snuffelstages of een tof uitje aansluitend op het thema waar ze per 3 weken aan werken) en gaat een keer in de week een paar uur met hem naar Zuiderbos (waar hij als leerling ingeschreven staat), die een ruimte voor hem hebben waar hij met haar een op een kan werken. Puur zodat hij de gang naar school behoudt, ook al is het maar een paar uurtjes. Elke succeservaring is er één!

Dankjewel RO4Y, voor het outside the box denken, voor het niet opgeven als het moeilijk word, voor de lucht die bij hem terug in zijn lijf komt en daardoor lucht voor ons hele gezin. Dankjewel namens een mama die weer langzaamaan kan gaan denken aan terugkeren op de arbeidsmarkt omdat zoonlief eindelijk een passende educatie en dagbesteding heeft gevonden. DANK!

# Moeder van een deelnemer (2018)